Anda’nın Mesajı
Kadim bozkırda bir gelenek vardır. Bu geleneğin adı “anda”dır.
“And” kelimesi bozkır halklarının dillerinde yemin ya da ant demektir. Bu kelimeden “anda” türemiştir: birbirine öylesine derin güvenen iki insanın, birbirini kardeş sayacağına dair ettiği ant. Böyle bağlar hayatta bir kez kurulur ve sonsuza dek sürerdi. Çoğu zaman kanla mühürlenirdi. İki kişi avuçlarına kılıçlarının ucuyla kesik atar ve birbirine sadakat yemini ederdi.
Bu felsefe, Anda, aynı zamanda bir antlaşmadır.
Ama bir başkasıyla değil.
Kendinle.
Mutlak doğru olmak zorunda olmayan ilkeler bütünü; çünkü bu felsefenin özü belirsizliği kabul etmektir. Ama kalbinde doğru hissettiğin ve uğruna yaşamak istediğin inançların toplamıdır.
Ve belki bir gün, uğruna yemin edeceğin.